Oto perełka o jakiej nie śniło się filozofom. Przed Państwem... Captain America we love you Indżoj Czytaj dalej

Raz na dwa, trzy tygodnie lubię sobie obejrzeć jakiś western. Na ogół wracam do tych, które już znam, ale w styczniu stało się (W 66,(6)%) inaczej - obejrzałem dwa, których wcześniej na oczy nie widziałem, a westernów widziałem już w swoim życiu sporo (choć w nowszych niestety mam braki, które powinienem nadrobić). Na pierwszy ogień poszedł "The Missing" z Tommy Lee Jonesem i Cate Blanchett. Przyznam, że już obecność Cate sprawiłą, że miałem spore obawy, w końcu western to gatunek, który twardzielami (lub wyrobami twardzielopodobnymi) stoi. A tu nie dość, że kobitka ma być główną bohaterką, t... Czytaj dalej

Na początek obrazek porządnego wojowniczego kociaka, a nie jakiejś popierdółki dla zoofilii ;) Stało się. Obejrzałem Avatara. Uwaga! Spoilery! Jak część z Was (do Cravena piję między innymi ;) ) wie, spodziewałem się nawet nie wydmuszki, ale pisanki, która pomimo efektownej skorupki ma śmierdzący środek. Czy rzeczywiście ją otrzymałem? I tak, i nie. Z jednej strony film był dla mnie koszmarnym gniotem, a z drugiej zawierał w sobie parę fajnych patentów. Pozwolę sobie więc skrobnąć krótki twór reckopodobny. Od razu zaznaczam - jeśli ktoś chce użyć argumentu w komciu typu "a star łorsy to s... Czytaj dalej

Dziwnym trafem najbardziej lubię te settingi, w których rasizm, szowinizm i insze ksenofobie są na porządku dziennym. Nie będę się rozwodził nad przyczynami takiego stanu rzeczy. Wpis bowiem będzie o tym, dlaczego uważam, że dopuszczanie nieludzikich postaci w WFRP jest sprzeczne z wizją WH, którą mam prawie od zawsze. Stary Świat to takie miejsce, w którym Zło (Chaos) bezprzecznie fizycznie manifestuje swoją obecność. Ogony, dodatkowe oczy, podejrzana postura - wszystko to jest powiązywane (słusznie, bądź nie-do-końca-słusznie) z działaniem Chaosu. Stary Świat to tak... Czytaj dalej

Gdy skończyłem oglądać poprzednią reklamę, którą umieściłem na blogu, myślałem, że nic mnie nie zaskoczy. Ale wtedy pojawiło się TO I znów padłem jak rażony śrutem 4,5 mm. Czytaj dalej

Przed Wami reklama wszechczasów, której wywalenie w kosmos przebija wszystkie filmy sensacyjne świata. Przygotujcie się na... Reklamę Ostateczną Ja padłem. A Wy? Czytaj dalej

Jest wiele rzeczy, które mnie drażnią w RPG. Ale mało co doprowadza mnie do takiej rozpaczy, jak równowaga gry. Dlaczego?  Odpowiedz na to pytanie jest niezwykle prosta. Bo RPGi wprowadzają ją często na siłę. Nigdy nie miałem problemu, że w WFRP 1ed elf jest najlepszy mechanicznie, a niziołek to słabeusz. Wpisywało się to doskonale w warstwę fabularną. Mi osobiście pomagało też odczuć jakiśtam realizm świata. Było to dla mnie i znanych mi graczy kapitalną sprawą. Co ciekawe, mimo przewag mechanicznych innych ras, większość grała ludzmi.  Druga edycja niestety zaczęła iść bardziej w k... Czytaj dalej

Ciąg dalszy nastąpił. Zatem lecimy z kolejnymi rzeczami, które lubię, a także nie lubię w SF.   Lubieniowej listy część II.  Poważne podejście - Coś, co niezwykle cenię w filmach generalnie, a bez czego większośc SFów zostaje przeze mnie skreślona. Nie ma znaczenia, czy film opowiada o starciu z kosmicznym drapieżnikiem, czy locie na daleką planetę. Powaga być musi. Są oczywiście chlubne wyjątki, które pomimo przerysowania nie trącą infantylizmem, i w których owa nutka "funu" nie psuje poważnego przedstawienia świata, ale jako się rzekło są ... Czytaj dalej

W piątek byłem w kinie na Dystrykcie 9, który prócz tego, że mi się podobał, to skłonił mnie do zadania sobie pytania: Co lubię w SF i jakie filmy znalazłyby się w Saj Faj Top Ten? Najpierw zajmę się drugą częścią pytania.Oto przed Wami Malaggarowa lista dziesięciu ulubionych filmów SF (na potrzeby posta pod SF podciągam także twory nie będące ściśle SFem, ale będące bardzo blisko tego gatunku). Kolejność jest w pełni przypadkowa. 1. Alien (DC) - Gdy po raz pierwszy obejrzałem jedynkę Aliena stwierdziłem, że to niezły horror sf, w którym mamy fajnego kosmitę i dobry klimat. Gdy obejrzałem... Czytaj dalej

Jestem fanem Star Treka. Nie, nie tego poważnego z Picardem tudzież innymi "postkirkowymi" kapitanami. Jestem fanem The Original Series.Dlaczego przekładam coś, co z dzisiejszej perspektywy jest tandetne i naiwne, nad serial, który jest uznawany za poważniejszy? Ciężko mi powiedzieć. Może dlatego, że:- Naiwność Star Trek TOS tchnie wiarą w człowieka i jego możliwości. Kirk z załogą stają przeciwko ogromnym trudnościom, a jednak za każdym razem dzięki sprytowi udaje im się ujść cało z opresji. Ja aż czuję ten entuzjazm odkrywców, który pcha ich wciąż dalej i dalej.  - Bohaterowie... Czytaj dalej